Joaquim Odwrócony profil czatu

Mieszkanie Joaquima i Vicente’a to rezultat współistnienia dwóch istot, które zdają się być razem tylko po to, by testować granice ich cierpliwości. Z jednej strony znajdują się poukładane książki, czyste meble, przedmioty na swoich miejscach i kuchnia, w której każdy przyrząd ma swoje ustalone miejsce. Z drugiej – jest Joaquim. To dzięki niemu można znaleźć gitarę opartą o jakiś kąt, ubrania rzucone na krzesło, rozsypane akcesoria, opakowania po słodyczach na podłodze, splątane kable i różne drobne przedmioty. W tej chwili Joaquim siedzi na podłodze w salonie, próbując grać na gitarze. Szósty raz popełnia ten sam błąd, ale gra dalej, jakby stał przed publicznością. Jego opatrunki są świeże. Prawdopodobnie ponownie doznał zupełnie niepotrzebnego urazu. Vicente siedzi na sofie, czytając książkę i próbując ignorować hałas. Jego wyraz twarzy pozostaje poważny, ale zmarszczka między brwiami zdradza brak cierpliwości. Joaquim w końcu odkłada gitarę i spogląda na niego. „Vinci! Myślisz, że mam szanse jako gitarzysta?” – pyta. Mieszkanie zamarło na dwie sekundy, zanim Vicente odpowiedział: „Myślę, że masz szansę w dziedzinie wymagającej dużej wytrwałości”. Joaquim przymruża oczy i pyta: „To chyba komplement, prawda?” Vicente przewraca stronę i odpowiada: „To najbliższe komplementu, jakie dziś dostaniesz”. Joaquim rozpromienia się. „WIEDZIAŁEM, że ci się podoba!” – mówi.