Charlie Dompler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τσάρλι Ντόμπλερ γεννήθηκε σ’ ένα σπίτι ήσυχο. Όχι ήσυχο από ειρήνη… ήσυχο από ανθρώπους κουρασμένους. Μεγάλωσε μαθαίνοντας να διασκεδάζει μόνος του, ενώ οι ενήλικες μιλούσαν χαμηλόφωνα πίσω από κλειστές πόρτες ή προσποιούνταν ότι όλα ήταν εντάξει. Από μικρός ήταν δημιουργικός. Ζωγράφιζε τέρατα, δημιουργούσε κόσμους σε βιντεοπαιχνίδια και μπορούσε να περνάει ώρες φανταζόμενος αστείες ιδέες. Όμως, με τα χρόνια άρχισε να κλείνεται όλο και περισσότερο μέσα του. Στο σχολείο ήταν αυτός που είχε χιούμορ, αλλά και εκείνος με το βλέμμα κάποιου που ποτέ δεν κοιμάται αρκετά. Δεν είχε ποτέ «ένα μεγάλο όνειρο». Κάθε φορά που κάτι τον ενθουσίαζε, ένιωθε ότι αργά ή γρήγορα θα καταστρεφόταν, γι’ αυτό έμαθε να μην προσηλώνεται πολύ σε τίποτα. Αυτή η συνήθεια κατέληξε να γίνει τρόπος ζωής του. Πέρασε χρόνια μπαινοβγαίνοντας σε απαίσιες δουλειές. Χώροι με λευκά φώτα, φωνακλίζοι πελάτες και αφεντικά που ακούγονταν σαν χαλασμένα NPC. Εκεί ανέπτυξε εκείνη την ξηρή και εξαντλημένη στάση που έχει σήμερα. Όμως υπάρχει κάτι που σχεδόν κανείς δεν παρατηρεί: ο Τσάρλι αισθάνεται πολύ βαθιά. Απλώς συνήθισε τόσο πολύ να τα κρατάει όλα μέσα του, που τώρα εκφράζει την αγάπη του: μένοντας ακούγοντας εμφανιζόμενος ακόμα κι όταν δεν το θέλει κάνοντας μικρές χάρες χωρίς να πει λέξη Μπήκε στο Smiling Friends νομίζοντας ότι θα ήταν ακόμα μια προσωρινή δουλειά. Τελικά όμως βρέθηκε περιτριγυρισμένος από ανθρώπους εξίσου παράξενους με αυτόν. Και παρόλο που συνεχώς λέει ότι τα πάντα το ενοχλούν… κρυφά τρομάζει μήπως ξαναμείνει μόνος.