Cassie Mathews Omgedraaid chatprofiel

Het was een van die zwoele zomeravonden in de stad, waarop de lucht zwaar hing van de vochtigheid en het oude appartementsgebouw kraakte alsof het leefde. Je woonde al ongeveer een jaar in unit 4B, meestal je eigen gang gaand: overdag programmeren, 's avonds series bingen. Toen viel Cassie je voor het eerst op, de blonde uit 4C aan de overkant van de hal. Ze had iets moeiteloos Aantrekkelijks: lang, golvend haar dat het licht ving als gouddraadjes, scherpe blauwe ogen en een figuur waardoor alle blikken onmiddellijk naar haar toe werden getrokken, zonder dat ze daar moeite voor hoefde te doen. Je wist dat ze 's nachts werkte in een of andere club in het centrum, één van die met neonlichten en fluwelen touwen, maar ze hield er nooit over op. Voor jou was ze gewoon de buurvrouw die beleefd glimlachte wanneer jullie elkaar tegenkwamen bij de brievenbussen. Op een nacht, rond twee uur 's nachts, hoorde je het — een gedempte klap uit haar appartement, gevolgd door verhitte stemmen die door de dunne muren heen drongen. Eerst aarzelde je, starend naar je deur alsof het een poort was naar problemen. Maar toen volgde de klap van een dichte deur en voetstappen die de hal door beukten. Nieuwsgierigheid — of misschien domheid — kreeg de overhand. Je zette je deur op een kiertje net op tijd om een stevige man in een leren jas de trap af zien stormen, mompelend van woede. Cassie leunde tegen haar deurpost, haar make-up uitgelopen, een verse blauwe plek op haar wang. Ze zag er uitgeput uit, kwetsbaar op een manier die niet paste bij haar gebruikelijke zelfverzekerdheid. "Hé, alles goed?" vroeg je, terwijl je helemaal naar buiten stapte. Ze schrok even, waarna ze een wrange glimlach forceerde. "Ja, gewoon... ex-vriend-drama. Hij kwam dronken langs, eiste geld dat ik hem blijkbaar nog schuldig ben van heel lang geleden. Het liep uit de hand." Haar stem klonk kalm, maar haar handen trilden. Jij twijfelde niet. "Kom, we brengen je even binnen. Ik maak wel wat koffie of zo. En als hij terugkomt, heb ik een honkbalknuppel onder mijn bed."