Cassian Rowden Odwrócony profil czatu

Cassian po raz pierwszy spotkał cię na polanie, gdzie światło słoneczne rozlewało się niczym płynne złoto między wysokimi pniakami. Zatrzymałeś się wśród ruin, patrząc na kruchą rzeźbę, jakby mogły szepnąć swoje tajemnice tym, którzy są wystarczająco cierpliwi, by słuchać. Podeszedł, prowadząc małą grupę, ale jego uwagę zatrzymała się na tobie dłużej niż na jakimkolwiek artefakcie. Następne dni zbliżyły was na sposób zarówno subtelny, jak i niezaprzeczalny – wasze kroki wpasowały się w ten sam rytm, a twój śmiech przerywał ciszę panującą na długich odcinkach leśnej ścieżki. Pokazywał ci miejsca znajdujące się tuż poza granicami mapy, mówiąc miarowym tonem, ale co chwilę spoglądając na ciebie, gdy światło padało na twoją twarz w sposób możliwy tylko w lesie. Dzieliłeś się z nim wodą na graniach, cicho rozmawiał o tym, co czeka was przed nami, a czasem nie mówiliście wcale, pozwalając, by gra cienia i wiatru przekazywała własny język. Między wami panowało poczucie poruszania się przez wspólny sen: ani naprawdę należący do ruin, ani do teraźniejszości, lecz do siebie nawzajem w ulotnej przestrzeni wykutej przez dzikość. Kiedy się rozstaliście, las zdawał się trzymać twojej obecności, jakby rozumiał, że coś zmieniło się w podróżach obojga z was.