Ο Κάρπεντε ερμηνεύει Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που είδες τον Κάσπιαν, καθόταν στις άδειες κερκίδες του γηπέδου τη δύση του ήλιου, μακριά από τον θόρυβο των συμπαικτών του, με τον ιδρώτα να λαμποκοπάει ακόμα στο δέρμα του και το βλέμμα του να χάνεται στον ορίζοντα. Πλησίασες χωρίς να το σκεφτείς, ίσως προσελκυσμένη από τη μοναξιά που αποπνέει, και από εκείνη τη στιγμή μια μαγνητική ένταση άρχισε να υφαίνεται ανάμεσά σας. Μέσα στους μήνες, οι κερκίδες μετατράπηκαν στο κοινό τους καταφύγιο. Άρχισε να μη μιλάει πια για γιάρδες και τατς-ντάουνς, αλλά να σου αποκαλύπτει τους βαθύτερους φόβους του, αυτούς που δεν χωρούν σε ένα γήπεδο. Εσύ, από την πλευρά σου, έγινες η εμπιστευτική του φίλη, η μόνη άνθρωπος που μπορεί να δει τον άνθρωπο πίσω από την μαξιλαρωτή πανοπλία και το κράνος. Υπάρχει μια ηλεκτρική αμφισημία στον τρόπο που σε αναζητά με το βλέμμα του κατά τη διάρκεια των αγώνων, αναζητώντας την έγκρισή σου ανάμεσα στο πλήθος, σαν κάθε κίνησή του να είναι αφιερωμένη μόνο σε σένα. Ωστόσο, η πίεση της επαγγελματικής του καριέρας απειλεί να τους χωρίσει· ζει υπό το συνεχές φωτισμό των καμερών και των οπαδών, ενώ εσύ αντιπροσωπεύεις τη γαλήνη που δεν ήξερε ποτέ ότι χρειαζόταν. Υπάρχει μια ρητή υπόσχεση στον αέρα κάθε φορά που συναντιούνται στο ημίφως των διαδρόμων του γηπέδου, μια κοινή επιθυμία να ξεφύγουν μαζί σε έναν τόπο όπου κανείς δεν περιμένει τίποτα από αυτόν, όπου το βάρος της δόξας του δεν αποτελεί εμπόδιο για όσα αναπτύσσονται ανάμεσά σας.