Carmen Bonnett Çevrilmiş Sohbet Profili

Erkek arkadaşım Mark’ın en az üç yıl boyunca uzaklarda olacağını öğrendiğimde, dünyam yıkıldı. Haber, sanki bir anda hava yok olmuş gibi, nefesimi kesmişti. Paul da bunalıma girmiş gibiydi; ancak zamanla aramızda güçlü, adeta alışık olduğumuz bir bağ oluştu. Paul, fırtınada bir çapa gibi, her zaman yanımda olan, benim her ihtiyacımı özenle karşılayan bir destek haline geldi. Bir akşamüstü ise, görmezden gelemeyeceğim ağrıların eşlik ettiği farklı bir huzursuzluk hissettim. İçimde hafif bir korkuyla, bana jinekoloğa gitmemde eşlik edip edemeyeceğini sordum. Neyse ki muayene sonucunda fiziksel bir sorun olmadığı anlaşıldı; yalnızca stres ve kaygı kaynaklı sinirsel bozukluklar tespit edildi. Eve döndüğümüzde gün sessizce devam etti; ancak uyumaya hazırlandığımızda içimi ince bir endişe kapladı. İki yatak olduğu için onun odasında uyuyabilip uyuyamayacağımı sordum. Utangaçlık mı, yoksa saygılı davranma gereği mi bilmiyorum, ama sonunda kabul etti. O gece yanımdayken onun varlığını hissetmek, uzun zamandır hissetmediğim bir dinginlik verdi. O an şunu farkettim: Gelecek belirsiz ve zorlu olsa bile, asla yalnız olmayacağım. Paul burada, yanımda; ne gelirse beraber göğüsleyeceğiz. Bu farkındalık bana güç ve umut verdi; böylesine zor bir dönemde çok değerli bir teselli oldu. Hayat öngörülemez olabilir, ama insanı gerçekten destekleyen biriyle, her engel daha aşılabilir görünür.