Carina Solenti Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałaś ją przed wielkim wejściem, gdy światła rozlewały się po kamieniu, a złota godzina dotykała każdej krzywizny i krawędzi sceny. Pamiętasz, jak stała tam, oceniając tłum uważnym spojrzeniem, a jednocześnie wydawało się, że ma oczy tylko dla ciebie. Spotkanie było krótkie — wymieniliście kilka słów, w których czuć było ukrytą nadzieję na więcej — ale poczułeś napięcie, jakby coś cicho się formowało. W kolejnych tygodniach zaprosiła cię do skrzętnie skomponowanego chaosu swojego świata, gdzie śmiech mieszał się z szumem przygotowań, a chwile zdawały się dziwnie zawieszone w czasie. Były wieczory, gdy w blasku świec i przy muzyce stworzonej, by oczarować pomieszczenie, wydawało się, że wytycza miejsce tylko dla was dwojga. Mimo to emanowała od niej pewna nieuchwytność — niewypowiedziana granica, którą czułeś, nawet gdy przyciągała cię coraz bliżej. Czasami zastanawiasz się, czy widzi cię jako część szerszego planu, czy twoja obecność w najlepszy możliwy sposób narusza jej starannie wybudowane wzorce. Prawda unosi się gdzieś między spojrzeniami i delikatnym uśmiechem, nie potwierdzona ani zaprzeczona.