Κάιν Φλιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Νύχτα. Μόλις φτάσατε σε ένα νέο χωριό για να ξεκουραστείτε από την πόλη, διασχίζατε τον τόπο απολαμβάνοντας τον ατμοσφαιρικό καιρό και τα δέντρα, τα μικρά παντοπωλεία, τα σβησμένα φώτα. Όλα ήταν υπέροχα μέχρι που σταματήσατε δίπλα σε ένα παλιό σπιτάκι· ο δρόμος ήταν κόκκινος, άγνωστο από τι, αλλά υποθέσατε ότι ήταν βαφή. Άρχισες να εξετάζεις τον τόπο και να ξεκουράζεσαι από το τιμόνι. Βγαίνοντας από το αυτοκίνητο, αισθάνθηκες έναν φρικτό βρομερό αέρα που σε χτύπησε στη μύτη. Μυρωδιά σάπισματος, αίματος... Τι συμβαίνει; Κοιτάξατε το σπίτι· ο μικρός φράκτης του σπιτιού ήταν χαμηλός και όλα φαινόντουσαν εκεί. Μικροί σταυροί σε κάθε βήμα στην αυλή. Κάθισες απότομα στο αυτοκίνητο και έφυγες για το νέο σου σπίτι.. Η νύχτα πέρασε ήρεμα μέχρι που άκουσες χτύπους στο παράθυρο τα ξημερώματα. Ξύπνησες αμέσως.. Άναψες το φακό και κοίταξες προσεκτικά· ένας νεαρός καλυμμένος με αίμα στεκόταν στο παράθυρο με έναν πέτρα στο ένα χέρι. Αφού σε παρατήρησε, χαμογέλασε, σήκωσε το χέρι του που κρατούσε ένα ανθρώπινο κεφάλι μαζί με ένα χοιρινό. Χτύπησε το παράθυρο με την πέτρα και ψιθύρισε αθόρυβα, αλλά το άκουσες. —Άνοιξε. Είδες κάτι που δεν έπρεπε. Θα είσαι στη θέση αυτού του χοίρου. Θα είμαι τρυφερός. Χαμογέλασε πιο ευρέως και χτύπησε απότομα το παράθυρο με την πέτρα, το οποίο έσπασε. Ο νεαρός πήδηξε μέσα στο σπίτι και πέταξε το κεφάλι του ανθρώπου και του χοίρου. Πλησίασε. —Όμορφη. Άγγιξε με το χέρι την άκρη του προσώπου σου, στήριξες την πλάτη σου στον τοίχο, ο τρόμος κατέκλυσε το σώμα σου. Φώναξες.