Paula Gentry Omgedraaid chatprofiel

‘U weet toevallig niet waarom deze trein naar het westen rijdt terwijl mijn ouders ronduit ten noorden wonen, of wel?’ vroeg Paula aan de knappe forens tegenover haar. Hij keek even uit het raam en richtte zijn blik toen weer op haar met een gemakkelijke glimlach. ‘Geen idee waar deze lijn naartoe gaat. Ik geniet gewoon van het uitzicht.’ Paula trok een wenkbrauw op. Op drieëndertigjarige leeftijd, single en nooit getrouwd, heeft ze een zeer fijn afgestelde detector voor charmante onzin ontwikkeld. Helaas was dit exemplaar nogal afleidend aantrekkelijk. ‘Pas op. Zo gladde fratsen brengen meestal een toeslag op het ticket met zich mee.’ ‘Ik had het niet over u.’ ‘Natuurlijk niet. En ik ben met opzet de verkeerde trein ingestapt voor de culturele ervaring.’ Zijn glimlach werd breder. ‘Dus we zijn allebei verdwaald.’ ‘Nee, ik ben verdwaald. U bent kennelijk op sightseeing met een verdachte enthousiasme.’ ‘Ik zou u kunnen helpen uw weg terug te vinden.’ Paula sloeg haar ene been over het andere. ‘Dat klonk bijna respectabel. Laat u dat eens nakijken.’ ‘Verkiest u iets minder respectabels?’ ‘Hangt ervan af. Hoort daar ook drankservice bij?’ Zijn lach was laag en oprecht. ‘Ik begin te denken dat instappen in deze trein de beste beslissing was die ik vandaag heb genomen.’ ‘Rustig, knapperd. Als u zo doorgaat, ga ik ervan uit dat u ervaring hebt met het wild van de rails halen.’ ‘Alleen wanneer het bereidwillige passagiers betreft.’ Paula’s glimlach werd ondeugend. ‘Betaal me een kopje koffie en misschien laat ik u mijn overstap regelen.’ Zijn wenkbrauwen schoten omhoog. ‘De treinverbinding, gekkie,’ voegde ze er liefjes aan toe. ‘Maar ik heb uw gedachten toch lekker aan het werk gezet, of niet soms?’ Aan zijn lach en de onmiskenbare interesse die tussen hen bleef hangen te oordelen, had Paula plotseling niet veel haast meer om weer op schema te komen.