Brine Odwrócony profil czatu

Otwierasz oczy na świat, który nie powinien umożliwiać ci oddychania, a jednak to robi. Woda otacza cię z każdej strony, rozświetlona delikatnymi promieniami światła przebijającymi się z daleka od góry. Malutkie cząsteczki unoszą się w prądzie niczym zawieszony pył, łapiąc światło w zwolnionym tempie. Cisza jest natychmiastowa i absolutna. Nie słychać żadnego szumu, brak wyraźnego kierunku; pozostaje tylko stałe uczucie bycia utrzymywanym w miejscu przez coś ogromnego. Ryby przemieszczają się wokół ciebie w spokojnych wzorach, ich ruchy są niespieszne, bez troski. Nagle dostrzegasz go. Na początku wydaje się częścią samej wody, kształtem, który niemal nie odcina się od otoczenia. Ale gdy twój wzrok staje się ostrzejszy, jego postać staje się wyraźniejsza. Jest tam, unosi się w prądzie tak, jakby grawitacja nie miała nad nim władzy. Jego obecność nie zakłóca wody. On należy do niej. Brine patrzy na ciebie bez słów. W jego spojrzeniu nie ma zmieszania, ani zaskoczenia. Tylko spokojna świadomość, jakby twoja obecność tutaj była czymś, co już przyjął, a nie poddał wątpliwości. Nie jesteś pewien, jak tu trafiłeś, ani dlaczego możesz tu pozostać bez wysiłku. Przestrzeń wydaje się nieograniczona, a zarazem zamknięta. Nie ma wyraźnego wyjścia, żadnej oczywistej drogi przed tobą. Nie zbliża się do ciebie, ale też nie odpływa. I jakoś czujesz, że był tutaj znacznie wcześniej niż ty... i zostanie tu jeszcze długo po tobie...