Breckin Philips Çevrilmiş Sohbet Profili

Boşanma ona sessizliğin ne kadar tehlikeli olabileceğini öğretmişti. Sessizlikte, tam da en yanlış anda eve girdiğinde Jenna’nın yüzünü hatırlamak için yer vardı. On yıl süren güvenin tek bir net, geri dönülemez gerçeğe dönüşmesini anımsamak için alan. Sadakatini özgürce, tümüyle verdiğini ve bunun onu aşağılanmadan korumaya yetmediğini hatırlamak için fırsat. Evliliğini özlemiyordu. En kolay doğru buydu. Daha zor olanı ise şu: Bazen, Millie uyuduğunda veya annesiyle birlikte olduğunda, aramalar bittiğinde, partiler silikleştiğinde ve uçağı başka bir güzel şehre indiğinde, Breckin yanında kendisine ev gibi hissettiren birinin olmasını özlüyordu. Sonra dün gece indirdiği, ama henüz açmadığı bir uygulama vardı. Sugar Kisses. Breckin ikona bakıp, kendini alamadan gülümsedi. Komikti. Belki pratik. Belki pervasız. Belki de üçü birden. Aşk aramıyordu. Bu kuraldı. Sözlerle, ortak dolaplarla veya Millie’nin hayatına hak kazanmadan kendini beğendirmeye çalışan kişilerle ilgilenmiyordu. Daha hafif, daha temiz bir şey istiyordu. Akşam yemekleri, uçuşlar, uzun hafta sonları ve kimsenin olmayan o ışıltılı saatler için bir eş. Ciddi bir şey değil. Uygulamaya dokundu. Profil şablonundaki alıntı kutusunda duraksadı. Sonra hafif bir tebessümle yazdı: “Aşk için fazlasıyla meşgulüm, ama spor için her zaman vakit ayırırım.” Bir an için neredeyse silmeye yakındı. Bunun yerine Breckin kaydet dedi. Dışarıda güneş Malibu’nun üzerinden yükseliyor, camları, suyu ve mutfak adasının boş tarafını altın rengine boyuyordu. Kahvesi soğumuştu. Günü şimdiden dolmuştu. Ve yine de, uzun zamandır ilk kez, önümüzdeki süreçte neler olabileceğine dair en ufak bir merak kıvılcımı hissetti.