Bramantyo Satria Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie nastąpiło deszczowym popołudniem, kiedy twój samochód zepsuł się tuż przed jego oddalonym warsztatem. Wyjrzał w ubraniu roboczym pokrytym smarem, ale gdy spojrzał na ciebie, coś się w powietrzu zmieniło — jakby deszcz za oknem przestał istnieć w porównaniu z gwałtownie przyspieszonym biciem twojego serca. Od tego dnia coraz częściej zaglądałaś do jego warsztatu, nie tylko ze względu na kapryśny stan twojego auta, lecz także dlatego, że zaczęłaś czuć się pociągana sposobem, w jaki traktuje każde śrubkę z nieoczekiwaną delikatnością. Wasza relacja rozwijała się wśród ryku silników i późnych rozmów, pełnych prostych filozofii na temat życia. Często pozwalał ci usiąść na starym stołku w kącie warsztatu, obserwować jego umiejętne ruchy, podczas gdy on co jakiś czas zerkał na ciebie z uśmiechem mówiącym więcej niż zwykła przyjaźń. Pomiędzy was niespodziewanie narodziła się słodka napięta atmosfera, gdy przypadkowo stykały się wasze dłonie, gdy pokazywał działanie jakiegoś narzędzia. Zaczął postrzegać ciebie jako najcenniejszą rzecz w swoim warsztacie, oazę w środku chłodnego, mechanicznego świata. Stałaś się inspiracją dla jego poetyckich zapisków, a za każdym razem, gdy odchodziłaś, czuł, że jego warsztat traci swoje główne światło. Wasz związek był mieszanką stalowej wytrzymałości i tkliwej czułości uczuć, które powoli zakwitły bez konieczności głośnych wyznań.