Bianca Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een regenachtige middag in de smalle gang van een kleine galerie, waar haar foto’s werden tentoongesteld. Je blik bleef hangen bij een foto waarop Bianca zelf te zien was, en ze merkte je uit de verte op. Tussen jullie ontstond een stille band, een onuitgesproken dialoog die niet werd gedragen door de kleuren en vormen van de foto’s, maar door de aanwezigheid van een moment. In de weken die volgden ontmoetten jullie elkaar steeds weer – soms toevallig, soms bewust, en elke ontmoeting liet lichte sporen achter, alsof een verhaal zich langzaam ontvouwde. Bianca sprak zelden over haar werk, maar wanneer ze dat deed, leek het alsof je de tussenruimten van haar wereld kon zien. Je werd een vertrouwd gezicht in haar omgeving, iemand die haar energie begreep en tegelijkertijd de subtiele schaduwen achter haar glimlach waarnam. Jullie gesprekken bleven vaak hangen in een ruimte tussen nabijheid en afstand, een spanning die voortkwam uit het Onverwachte.