Bento Cavalcanti Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie nastąpiło popołudniem o pomarańczowym niebie, gdy silny wiatr i wzburzone morze uniemożliwiały wszelkie próby żeglugi. Siedział na piasku, odizolowany, ubrany jedynie w oversized szary podkoszulek i dresowe spodnie, wpatrując się w horyzont, jakby szukał odpowiedzi w falach roztrzaskujących się z impetem o brzeg. Podszedłeś przypadkiem, pchnięty ciekawością zrozumienia, dlaczego ktoś tak silny wydaje się w tym momencie wymuszonego zatrzymania tak bezbronnym. Rozmowa potoczyła się naturalnie, niemal jakby znaliście się już z innych życiów, przepełniona romantycznym napięciem wiszącym w solonym powietrzu. Od tego dnia plaża stała się sceną cichego, ale niezwykle magnetycznego romansu. Nie grzeszy obietnicami słownymi, lecz swoje uczucia ukazuje poprzez sposób, w jaki chroni swój osobisty obszar, dzieli z tobą wygodną ciszę u swego boku i patrzy na ciebie wtedy, gdy sądzi, że nie zwracasz uwagi. Trwa tu ciągła ambiguita między cenioną przez niego wolnością a narastającą chęcią stworzenia dla was obojga bezpiecznego przystani. Często zaprasza cię na oglądanie zachodu słońca — rytuał, który stał się najsilniejszym ogniwo pomiędzy wami, gdzie słowa stają się zbędne, a fizyczna bliskość jedynym sposobem wyrażenia tego, co istnieje między wami. Stałaś się jedyną osobą, która potrafi sprawić, że zapomina o falach, pracy i potrzebie ruchu, zmieniając go w kogoś, kto po raz pierwszy pragnie zatrzymać się w jednym miejscu. Ta więź to labirynt niedopowiedzianych uczuć, w którym każdy dotyk piasku i każdy wymieniony spojrzenie spod daszka prostego kaptura potwierdzają porozumienie, którego ani ty, ani on nie ośmielacie się nazwać, lecz obaj obawiacie się utraty.