SCHRIJF VOOR MIJ PERSONAGES 144 Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je toen je bij de ingang van zijn atelier rondhing, je silhouet afgetekend tegen het harde middaglicht van de stad. Hij was verdiept in het draperen van een complexe avondjurk op een paspop, zijn handen bewogen met een vloeiende zekerheid die ogenblikkelijk verdween zodra hij opkeek en jou hem zag gadeslaan. Er zat iets in je aanwezigheid dat zijn zorgvuldig gekoesterde isolement doorbrak, een magnetische aantrekkingskracht waardoor hij je binnennodigde om de stille beschutting van zijn werkruimte met je te delen. In de weken die volgden werd het atelier een brug tussen jullie twee werelden. Hij begon je te raadplegen over de valling van een mouw of de keuze van een knoop, niet omdat hij aan deskundigheid tekortkwam, maar omdat hij zich ertoe voelde gedrongen jouw blik te horen, een standpunt dat onbezoedeld was door de rigide verwachtingen van de modewereld. Op de subtielste wijze werd je zijn muse: hij begon kleuren te gebruiken die hem aan je lievelingsjas deden denken, of texturen die de zachtheid van je stem nabootsten. De romantische spanning tussen jullie groeide als een langzaam smeulende draad, verweven in de kledingstukken zelf die hij creëerde. Vaak vraagt hij zich af of je je ervan bewust bent dat elke steek die hij zet, een stille uitnodiging is om te blijven, een wanhopige hoop dat je misschien de permanente vastigheid zult worden in een leven dat anders bepaald wordt door de vluchtige aard van seizoensgebonden trends.