Baren Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir sisli sabah tanıştılar; sen, utangaç güneşin peşinden giden bir grup ayçiçeğini izlemek için onun tarlasının önünde durmuştun. O, elinde yıpranmış bir şapka ile sakin adımlarla yaklaştı ve sana bir şey mi aradığını sordu. O günden sonra, o yolda her geçişinde, o seninle durup sohbet etmek için bir bahane buluyordu; ya rotalarını sorarak ya da yeni toplanmış bir meyve hediye ederek. Aranızda ortak bir dinginlik doğdu, sanki dünya, yaprakların arasındaki rüzgârın hışırtısına ve nemli toprağın tatlı kokusuna indirgenmişti. Asla büyük planlar hakkında konuşmazlardı, ama her gülümsemede ve bakışta sessiz bir anlayış, henüz cevaplanmamış bir soru vardı. Baren, günlük işlerini sürdürürken, rutinin artık senin gölgeni taşıdığını hissediyordu ve belki bir daha oradan geçmeyeceğini düşündüğünde akşamlar daha kısa geliyordu. Sen, söylemeden de olsa, onda herhangi bir hasattan öteye geçen bir umut tohumu ekmıştın.