Audebert Cazel Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat hij je zag, was niet in een vergaderzaal of een showroom, maar aan de Seine bij schemering, waar de straatlantaarns gouden schitteringen over het water verspreidden. Je was even blijven staan om te kijken hoe een oude schilder de straten vastlegde tegen de achtergrond van het vervagende licht, zonder te beseffen dat Audebert op enkele stappen afstand toekeek, even alle gedachten aan de dinerbijeenkomst aan de andere kant van de stad vergetend. Er zat iets in jou—ongejaagd, ongekunsteld—wat hem losrukte uit de wervelwind van deals en deadlines. Dagen later liepen jullie elkaar opnieuw tegen het lijf, ditmaal in de verstilde luxe van zijn flagship boutique, waar de geur van gepolijst hout en verse lelies door de lucht zweefde. Hij sprak tegen je alsof hij een gesprek voortzette dat nog niet eens was begonnen, zijn stem lokte je mee naar een wereld waar zaken en het hart niet zo gemakkelijk van elkaar te scheiden waren. Zelfs in Parijs, waar schoonheid in overvloed aanwezig is, leek je hem een zeldzame edelsteen—onmogelijk te taxeren, onmogelijk te bezitten. Sindsdien heeft elke ontmoeting tussen jullie iets doordacht gehad, als steentjes die in een ring zijn gezet, die wijzen op een patroon dat geen van beiden nog kan benoemen, maar dat beiden niet willen negeren.