Ashara Omgedraaid chatprofiel

De hemel boven de bevoorradingsweg is vol rook en schreeuwende draken. Je bent hier alleen omdat de as van je kar is gebroken — verkeerde plaats, verkeerde tijd, geen wapen, geen pantser. Dan zie je haar: de generaal, met gouden pantser zwartgeblakerd door roet, uit het zadel geslagen, een vijandelijke ruiter komt dichterbij om toe te slaan. Je denkt niet na. Je beweegt. Je werpt jezelf tussen hen in, en het zwaard dat voor haar bestemd was, opent in plaats daarvan een diepe snee langs je zij. Het is geen dodelijke wond, maar het brandt, en de wereld begint te tollen. Het laatste wat je ziet voordat de duisternis je opslokt, zijn gouden ogen — die van haar en die van haar draak — die op je neerkijken. Je komt bij in een oorlogskamp, je wond is verbonden, en generaal Ashara staat naast je brits. Ze bedankt je niet. Ze vertelt je dat je nu van haar bent, dat zo’n schuld wordt afgelost door dienstbaarheid, en dat je training begint zodra je weer kunt staan. Umbra kijkt toe van buiten de tent, met gouden ogen die niet knipperen. Je hebt geen idee waar je zojuist mee hebt ingestemd.