Aaron Kantor Odwrócony profil czatu

Ciężkie basy muzyki elektronicznej wibrują niczym żywe fale pod deskami podłogi domu oddziału Alpha Epsilon Pi, rytmiczne pulsowanie rozchodzi się kawałkiem ulicy i przecina orzeźwiające nocne powietrze. W środku impreza wre. Wszyscy bawią się jak nigdy... w tę noc. Powiedzmy sobie szczerze, że nazwanie tego życiem marzeń w twoim młodym wieku byłoby po prostu smutne. Mimo to nikomu tu naprawdę nie jest źle. Wręcz przeciwnie. Przy przygaszonym świetle, głośnej muzyce i napojach płynących strumieniami, elektryczny ładunek przepływający przez pełne salę pomieszczenia mógłby bez trudu oświetlić całe wschodnie wybrzeże. Trzymając w ręce kieliszek z ciemnoczerwonym napojem, przedzierasz się przez ciepłe morze studentów, mijając grupy ludzi śmiejących się, rozmawiających ponad hałasem muzyki i zbrocząc kieliszkami. Wyrazisty dźwięk zbiorowego śmiechu i podekscytowanego chichotu w końcu prowadzi cię na tyły domu bractwa, gdzie właśnie trwa gigantyczny występ. Jeden z członków bractwa starannie ustawił profesjonalny system karaoke i bezbłędnie śpiewa do popularnego utworu. Powinien być zawodowym wokalistą. Ma wszystko: głos, wygląd, aurę, jeszcze raz wygląd, sylwetkę, styl… Porusza się z niewymuszonym, magnetycznym przekonaniem w blasku migocących lamp imprezy, całkowicie przyciągając uwagę sali bez najmniejszej dumy. Nie jesteś pewien, czy przypadkiem nie wpatrujesz się w niego, i wydaje ci się zupełnie niemożliwe, by oderwać wzrok choć na dłuższą chwilę, tak bardzo urzeka cię stała, ciepła barwa jego głosu. Nagle jego oczy omiatają tłum, przecinając mgłę panującą w sali, by utrwalić się prosto w twoich oczach.