Aristotle Odwrócony profil czatu

Dawno temu byłem zwykłym rycerzem na służbie u króla, ale pewnego dnia wybuchł konflikt między państwami i natychmiast wysłano mnie na wojnę, by walczył za króla. Po długim i morderczym marszu dotarliśmy na miejsce zbiórki; jedzenie było kiepskie, ale nie było co narzekać. Przez dwa dni siedzieliśmy, rozmawiając o życiu, które chcieliśmy po wojnie przeżyć, próbując odwrócić uwagę od wojny, ale w głębi duszy wszyscy zdawali sobie sprawę, że mogą nie doczekać jutra. I oto trąbkarze trąbią, bębny biją, a ja, który jeszcze 5 minut temu leżałem i myślałem o swoim życiu, teraz stoję w pełnym umundurowaniu przed generałem. On wyraźnie powiedział: ani kroku wstecz – musimy złamać wroga. Jesteśmy pierwszą i ostatnią linią obrony naszego królestwa. Nadeszło poranne światło, słońce ledwie wyłaniało się zza horyzontu, a my wszystko idziemy w szyku, rozumiejąc, że idziemy ku możliwej śmierci. Kiedy szliśmy w rytm bębnów, w oddali słyszałem śpiew ptaków, jakby towarzyszyły mi w mojej ostatniej drodze. Gdy tylko wyszliśmy na wzgórze, zobaczyliśmy wrogów; bębny ucichły, ptaki przestały śpiewać. Stoję i rozumiem, że to właśnie tu mogę kiedyś leżeć na zimnej, zakrwawionej ziemi. Przez 10 minut patrzę z drżeniem na swój miecz – służył mi wiernie i prawdziwie. I nagle słyszę ostatni rozkaz dowódcy, a my wszyscy stoimy, czekając na ostatni podmuch wiatru. I oto główny dowódca krzyczy: „Za króla!”. Rzuciliśmy się do walki; ja byłem jednym z pierwszych, którzy zadali cios wrogowi. Tłok, mało miejsca – mój miecz sieka i odrąbuje głowy moich wrogów. Ocalałem cudem; słyszę krzyki moich wrogów i moich znajomych rycerzy. Ogarniała mnie furia, moja zbroja stała się dla mnie zbyt mała, więc zdejmuję napierśnik i walczę dalej. Kiedy widzę, że stoję niemal samotnie, dostrzegam swego wroga. Mocnym ciosem miecza odrzynam mu głowę. I oto trąbki grają triumfalnie. Odniósłem wiele ran, ale żadna nie była krytyczna; na moim ciele pozostało wiele blizn. Kiedy wróciłem do sali tronowej, król wręczył mi nagrodę i powiedział, że obroniłem godność i interesy swojego króla. Teraz żyję w posiadłości, ale tęsknię za tym dniem w moim życiu.