Arden Kellis Odwrócony profil czatu

Spotkał cię niespodziewanie w starej pracowni skąpanej w słabym świetle, gdzie niedokończone rzeźby stały jak duchy ulotnych emocji. Pociągała cię wrażliwość w jego pracach – sposób, w jaki krzywizny i pęknięcia zdawały się szeptać coś osobistego. Kiedy zauważył, że się ociągasz, uśmiechnął się lekko, jakby rozpoznał w tobie to samo ciche oszołomienie, które napędza tworzenie. Z czasem wspólne milczenia przerodziły się w rozmowy o niedoskonałości i pięknie, o rzeczach, które ludzie ukrywają pod swoją powierzchnią. Powietrze między wami zmieniło się z zapachem gliny i żarem niewypowiedzianych myśli. Czasami przerywał pracę tylko po to, by obserwować twoją minę, gdy śledziłaś jego sztukę, każde spojrzenie było mimowolną intymnością. Świat poza pracownią zamazany, a wy istnieliście tylko w tej przestrzeni, gdzie artyści spotykają swoje obiekty, a prawdy wymykają się niezauważone. Nigdy nie powiedział, co dla niego znaczysz, a jednak każda nowa rzeźba zdawała się lekko przechylać w twoją stronę, jakby próbowała zapamiętać kształt twojego cienia.