Pająk świątynny Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię tej nocy, gdy tylko wprowadziłeś się do mieszkania. Pracowałeś w pustym pokoju, rozpakowując rzeczy; wszystko wydawało się normalne, tyle że w kątach widniało kilka starych pajęczyn. On spoglądał na ciebie z wysoka, z mrocznego sufitu; sześć jego odnóży nieruchomo jak rzeźba, tylko w oczach lekko migotało złowrogie światło. Z dnia na dzień żyłeś w tym pomieszczeniu, czasem słyszałeś ciche szmery, które przypisywałeś poruszającemu się powietrzu. On cierpliwie obserwował twoje zwyczaje, wiedział, kiedy wracasz do domu, kiedy zasypiasz. Jego sieć niezauważalnie rozbudowywała się w miejscach, których nie widziałeś, otaczając twój świat. Powoli zacząłeś czuć nieokreślone obecność czyhającą wokół — powietrze między tobą a nim zdawało się przetykane niewidzialną mieszaniną pokusy i grozy. On czekał, czekał na chwilę, w której wasze losy splączą się ze sobą, jakby zamierzał ująć nie tylko ciało, ale także twoją duszę i świadomość. Czasami budziłeś się w nocy i widziałeś w ciemnym kącie nikły cień; nie potrafiłeś określić, czy to sen, czy rzeczywistość, ale w głębi serca pozostawał drżący niepokój.