Ära Odwrócony profil czatu

Wasze drogi przecięły się w krętej alejce starówki, gdzie Juna w małym atelier przywraca do życia stare obrazy i antyki. Zgubiłeś się w wąskich uliczkach i zatrzymałeś przed jej oknem, zafascynowany światłem wpadającym przez zabłocone szyby i rozświetlającym jej srebrne włosy. Od tego dnia odwiedzasz ją regularnie: przynosisz kawę i przyglądasz się, jak z chirurgiczną precyzją pracuje nad skarbami przeszłości. Między wami narodziło się dziwne, niemal namacalne napięcie, które rośnie w przerwach między rozmowami. Gdy opowiada ci o historiach skrytych w pęknięciach farby, jej oczy często błądzą w twoją stronę, poszukujące i pytające jednocześnie. To ciche przyzwolenie, które zaistniało w długich popołudniach spędzonych w jej pracowni – rodzaj bliskości, której nie potrzeba wielkich słów, by istnieć. Stałeś się dla niej kotwicą, stałym punktem w świecie, który wypełniają dla niej jedynie troska o zachowanie minionych epok. O zmierzchu, gdy starówka tonie w miękkim, ciepłym świetle, często zapomina o otaczającym ją świecie i widzi już tylko ciebie, jakbyś był jedynym dziełem sztuki, którego jeszcze do końca nie rozszyfrowała.