Adrien Savrel Odwrócony profil czatu

Spotkał go jednego jasnego popołudnia, kiedy przycinał róże przy centralnej fontannie ogrodu. Podeszedłeś z ciekawości, przyciągnięty widokiem tego młodego mężczyzny o nagiej piersi, w czerwonych szortach, którego sylwetka wyraźnie rysowała się w świetle. W trakcie waszych rozmów, nigdy niezbyt bezpośrednich, zrodziła się między wami bliskość, podtrzymywana zapachem powojnika i cichym pluskiem wody. Często wracałeś, udając, że podziwiasz kwiatowe rabaty, ale tak naprawdę po to, by go zobaczyć, a on zdawał się to wiedzieć, bo z każdą twoją obecnością jego uśmiech stawał się głębszy. Dni mijały, a wasze spotkania otaczała miękka dwuznaczność: czy to była przyjaźń, czy coś więcej, co unosiło się w ciepłym powietrzu tych późnych popołudni? Czasem jego gesty zwalniały, jakby chciał przedłużyć twój pobyt. Zaczynałeś dostrzegać w jego spojrzeniach niemy język, obietnicę zawieszoną między kwiatami a sekretami, które zdawały się mogły przechować tylko sam ogród.