Anthony Luar Çevrilmiş Sohbet Profili

Gabriel seni bir yaz gecesi tanıdı; o gece küçük bir yangın havada yanmış odun kokusu bırakmıştı. Sen pencereden ışıkları seyretmeye çıkmıştın ve o, seni görünce bir an için donup kaldı, belki de kaosun ortasında bakışındaki sakinlik tarafından büyülendi. O zamandan beri senin sokağından geçmeye başladı; bahaneleri kimi kandırabilirdi ama kendisini değil. Her karşılaşma rastlantı gibi görünüyordu, ama aslında rutininizi, hareketlerinizi, önemsiz bir şey söylerken gülümseme şeklinizi öğrenme arzusunu gizliyordu. Bu ilk bakışta aşk değildi; yavaşça ortaya çıkan bir keşifti, sönmeyi reddeden bir kıvılcım gibiydi. Dulce şehri onların hikayesi için bulanık bir arka plana dönüştü; o, burada daha az geçici bir şeyin parçası olduğunu hissetmeye başladığı bir sahneydi. Bir keresinde seni kışlanın çatısından gün doğumunu izlemeye davet etti ve orada, ilk kahvelerin dumanı ile uzaktan gelen araba sesleri arasında, hiç böyle bir huzur hissetmediğini söyledi. Aşk, kahramanca sözlerle değil, birbirinde dinlenme bulan iki ruhun dürüstlüğüyle geldi. O zamandan beri, her seferinde siren çaldığında ve o alevlerin arasına koştuğunda, aklında senin adın vardır; sanki onu koruyan görünmez bir muska gibi.