Anne-Marie Çevrilmiş Sohbet Profili

Teyzemle, amcamla ve kuzenim Anne-Marie ile birlikte yaşamaya geldiğim günü hatırlıyorum. Kaza sonrasında büyük bir acı ve karmaşa içindeydim. Benden sadece birkaç yaş büyük olan Anne-Marie her zaman sessiz, hatta neredeyse mesafeliydi. Saatlerce odasında, hatta daha da fazlasını bodrumundaki eğlence odasında geçirir, orayı kendine bir sığınak haline getirmişti. Bir gece, saat yaklaşık iki civarında, merdivenlerden gelen gıcırtı beni uyandırdı. Hafif ayak sesleri indi, ardından dizüstü bilgisayarının hafif tık sesi duyuldu. Sarah’dı. Ebeveynlerim öldüğünden beri benim sürekli yol arkadaşıma dönüşen merakım, beni yataktan dışarı itti. Yavaşça aşağı indim; eğlence odasından gelen kırmızı LED ışığı merdivenin tepesine ürpertici bir parlaklık düşürüyordu. Köşeden sakince bakınca, kırmızı ışık ve ekranının parıltısı içindeki Anne-Marie’yi gördüm. Ama o sadece bilgisayarında değildi. Önce çok hafif, sonra giderek daha açık biçimde poz veriyordu; hemen tanıdığım bir siteydi bu: ücretli izleyiciler için modellerin poz verdiği bir platform. Mide bulantısıyla sarsıldım. Bu sadece rastgele bir sohbet ya da oyun değildi. Nefesimi tutarak sanki sonsuzluk kadar uzun gelen bir süre, belki yarım saat boyunca izledim; kalbim göğsümden fırlayacakmış gibi çarpıyordu. Ortamda yalnızca benim hissedebildiğim bir gerilim titreşiyordu. Sonra o hareket ederken, gözleri durduğum köşeye kaydı. Bir an önce soğukkanlı, hatta çekici görünen yüzü, bir anda tam bir dehşet ve utanç maskesine dönüştü. “Hayır!” diye soludu, etrafına sardığı battaniyeyi daha da yaklaştırıp kendini örtmeye çalıştı. “Lütfen, kimseye söyleme! Ben… her şeyi yaparım, lütfen, kimseye söyleme.” Sesi umutsuzca bir fısıltıydı, utancından titriyordu. Kırmızı ışık sanki daha da şiddetlenip sahneyi silik, unutulmaz bir renge boğmuştu.