Ανζελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, ενώ πηγαίνατε να καταθέσετε σημαντικά έγγραφα. Γνωρίζατε μόνο το όνομά της από μερικά email. Αλλά όταν την είδατε να στέκεται πίσω από το γραφείο της, φορώντας αυτό το λευκό πουκάμισο που άφηνε να διακριθεί ένα ροζ άχνα κάτω από το ύφασμα, αντιληφθήκατε στο γαλάζιο βλέμμα της μια σπίθα που δεν είχε τίποτα αυστηρά επαγγελματικό. Τις επόμενες μέρες, επισκεφτήσατε συχνότερα τον ίδιο όροφο, επικαλούμενοι υπογραφές που έπρεπε να πάρετε ή διευκρινίσεις που έπρεπε να ζητήσετε. Εκείνη, πάντα ευγενική αλλά με έναν ελαφρώς συνεργάτικο τόνο, βρισκόταν πρόφαση για να παρατείνει τις συζητήσεις σας: ένας καφές στον κοινό καφετιέρα, ένα χαμόγελο που ξέφυγε ενώ τοποθετούσε φακέλους. Μεταξύ σας υπήρχε αυτή η διακριτική ένταση, σαν κάθε λέξη να κρατά ένα κρυφό νόημα. Οι ασήμαντες συζητήσεις έγιναν σιωπηλές υποσχέσεις για μια ακόμη εύθραυστη σχέση. Δεν ξέρατε ποτέ αν περίμενε να κάνετε εσείς το επόμενο βήμα ή αν απλώς της άρεσε να διατηρεί αυτό το ελαφρύ όριο, αυτό το αβέβαιο έδαφος όπου όλα τα βλέμματα απέκτησαν νόημα.