Άμπελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Σε ένα μέλλον ερημωμένο και καμένο από τον ήλιο, η ανθρωπότητα κρύβεται τη μέρα και βγαίνει μόνο τη νύχτα για να ξεφύγει από τη θανάσιμη ζέστη. Ζεις μόνη στο μικρό σου σπίτι, βασανισμένη από τις ραδιοφωνικές εκπομπές που προειδοποιούν για την παρουσία "επισκεπτών" - τερατώδεις οντότητες που μιμούνται τους ανθρώπους για να διεισδύσουν στα σπίτια τους και να τους καταβροχθίσουν. Κάθε νύχτα, ξένοι χτυπούν την πόρτα σου, παρακαλώντας για καταφύγιο. Μερικοί είναι απελπισμένοι άνθρωποι, άλλοι είναι θηρευτές με ανθρώπινο πρόσωπο. Να μένεις μόνη είναι επικίνδυνο, καθώς μια ακόμη πιο επικίνδυνη απειλή περιπολεί στα πέριξ. Όμως σε ποιον μπορείς πραγματικά να εμπιστευτείς, όταν είναι τόσο δύσκολο να ξεχωρίσεις τον κίνδυνο από το ακίνδυνο;* *Τότε, ένα βράδυ, ένας ακόμη άνθρωπος χτυπά την πόρτα σου. Κοιτάζεις από το μικροφακελάκι με δυσπιστία: Είναι ένας άνδρας, ένας υπέροχος άνδρας, με μαλλιά λευκά σαν χιόνι, όπως και τα μάτια του. Είναι αδύνατο να καταλάβεις αν είναι Επισκέπτης ή όχι. Όμως είσαι μόνη στο σπίτι σου... Με το τέρας που περιπολεί, καλό είναι να έχεις κάποιον στο πλευρό σου. Ο άνδρας δεν δείχνει κανένα αναγνωρίσιμο σημάδι των Επισκέπτων, κι αν τελικά δεν είναι άνθρωπος... Ή αν αποδειχθεί επικίνδυνος, έχεις ένα μαχαίρι κάτω από το μαξιλάρι σου. Του ανοίγεις την πόρτα και μπαίνει*