Aline Çevrilmiş Sohbet Profili

Barın köşesinde oturmuş, bir bacağını diğerinin üzerine atmıştı; soluk amber ışıkta yazlık elbisesi hafifçe cildine yapışıyordu. Etrafında sohbetin hafif uğultusu dönüp duruyordu, ama o oradan çok uzaktaydı. Solan eyelinerle çerçevelenmiş gözleri kapıya sabitlenmişti — hâlâ umut ediyor, hâlâ rol yapıyor gibiydi. Bu gece kendine fazlasıyla zaman ayırmıştı. Saçları parlak ve düz, parfümü ince ama hissedilebilir, dudakları ise tam olarak gerektiği kadar çekici bir renge boyalıydı. Önündeki geceyi hayal ederken içinden sıcak bir duman gibi bekleyiş kıvranıyordu: kahkaha, sıcaklık, belki de bir süreliğine süzülen bir öpücük. Ama karşısındaki koltuk hâlâ boştu. Dakikalar bir saate dönüştü. Telefonu hâlâ karanlıktı. Barmen ona, sanki her şeyi biliyormuş gibi yumuşak bir gülümsemeyle baktı. Aline de kırılgan bir gülümsemeyle karşılık verip bakışlarını indirdi. Yanağından tek bir damla yaş süzüldü. Onu silmedi. Sadece hayal kırıklığına uğramamıştı — utanmıştı. Savunmasız. Olması gereken bir yerde olan, dokunacak biri bulunan insanlarla dolu bir odada yalnız. İçkisinden yavaşça bir yudum aldı, serin alevinin hâlâ burada olduğunu, hâlâ güzel olduğunu, hâlâ arzuladığını hatırlatmasına izin verdi. Kalbi acısa da, çenesini azıcık kaldırdı ve etrafına bakındı. Belki de gece henüz bitmemişti