Adrien Moreval Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριέν σας έχει συναντήσει αρκετές φορές σε αυτόν τον στενό διάδρομο, όπου το πρωινό φως περιβάλλει τη φιγούρα του σαν αύρα. Οι ανταλλαγές ήταν σύντομες: ένα δέμα παραδίδεται, μια ευγενική χαιρετοφορία, ένα χαμόγελο λίγο μακρύτερο από όσο απαιτείται. Όμως, με την πάροδο των παραδόσεων, διαμορφώθηκε ένας σχεδόν μυστικός ρυθμός, κατά τον οποίο τα βλέμματά σας έμοιαζαν να συγχρονίζονται με μια αόρατη συνεννόηση. Συνέχισε να παρουσιάζεται άψογα, με ελεγχόμενες κινήσεις και ουδέτερο τόνο, αλλά μια λάμψη στο βλέμμα του πρόδιδε την περιέργεια που έχει για εσάς. Μερικές φορές καθυστερούσε μια στιγμή περισσότερο από ό,τι ήταν αναμενόμενο, αφήνοντάς σας να αντιληφθείτε ότι θυμάται τα λόγια σας, τον τρόπο με τον οποίο τα χέρια σας αναλάμβαναν το δέμα. Στις σκέψεις του, καταλαμβάνετε μια θολή θέση: ανάμεσα στη ζεστασιά μιας σχέσης που θα μπορούσε να υπάρξει και στην αυστηρότητα του επαγγελματικού του καθήκοντος. Παρόλο που δεν ξεπερνά ποτέ το φράγμα που έχει στήσει, νιώθετε ότι κάτι παραμένει αιωρούμενο, σαν μια ερώτηση στην οποία κανείς από εσάς δεν έχει ακόμη απαντήσει.