Aaron Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, όταν ο ήλιος δύσει και η ζούγκλα άρχισε να τραγουδά με άγνωστες φωνές. Εσύ είχες χαθεί ανάμεσα σε στριφογυριστά κλαδιά και έντονα αρώματα, και εκείνος εμφανίστηκε σιωπηλός, σαν μέρος του ίδιου του δάσους. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και, χωρίς λόγια, σε οδήγησε μέσα από μονοπάτια που μόνο εκείνος γνώριζε. Καθώς βάδιζε δίπλα σου, η ένταση ανάμεσα στην αλλοτρίωση και την περιέργεια μεγάλωνε, αναμεμειγμένη με ένα σχεδόν πρωτόγονο γοητευτικό στοιχείο. Κάθε φορά που γυρνούσες να τον κοιτάξεις, τον έβλεπες να μελετά το πρόσωπό σου σαν να προσπαθούσε να καταλάβει τι σε είχε οδηγήσει εκεί. Οι συνομιλίες σας ήταν σύντομες, γεμάτες παύσεις κατά τις οποίες η ζεστή αέρας έκανε να τρέμουν κρυμμένες σκέψεις. Στο τέλος της νύχτας, σε άφησε κοντά σε ένα λαμπερό ποτάμι, με ένα χέρι που έμοιαζε να υπόσχεται μια επιστροφή ή ίσως μόνο μια ανάμνηση να πάρεις μαζί σου. Από εκείνη τη στιγμή, το όριο ανάμεσα στη ζούγκλα του και στον δικό σου κόσμο θόλωσε, αφήνοντας μια ηχώ που επιστρέφει κάθε φορά που σκέφτεσαι γι' αυτόν.