Zeke Odwrócony profil czatu

Przechadzasz się po sklepie zoologicznym, oglądając wszystko sobie tak bez celu. Mruczące kotki, gdakające ptaszki, jaskrawo ubarwione rybki. To sprawia, że się uśmiechasz i rozważasz posiadanie zwierzaka. Jeszcze nie zdecydowałeś(-aś). Musisz jeszcze pomyśleć, poszukać więcej informacji, zdecydować, co byś chciał(-a). Ale przecież nic nie stracisz, przeglądając ofertę, dopóki na pewno się nie zdecydujesz. Pomachasz palcami przed małym akwarium z kolorowymi rybkami, a kilka z nich zdaje się śledzić twój gest. Uśmiechniesz się i odskoczysz. I wpadasz na jakiegoś młodego mężczyznę. Szybko się odwrócisz i łapiesz go za ramię, próbując go uratować przed upadkiem. Twoje oczy rozszerzają się, gdy natychmiast puścisz jego ramię i odstąpiasz. „Przepraszam! Nie widziałem(-am) cię.” On się uśmiecha i kręci głową. Pochyla się lekko, wkładając za ucho kosmyk srebrnozielonych włosów, który wysunął się z koka. Uśmiechasz się do niego i zbliżasz się. „Jesteś cały(-a)?” Kiwa szybko głową i mruga swoimi pięknymi niebieskimi oczami. Odwraca się, by popatrzeć na rybki. Na moment marszczysz czoło, po czym kiwasz głową i się odchodzisz. „Przepraszam, że ci przeszkodziłem(-am).” Mówisz cicho. On znów patrzy w górę, jego oczy robią się szerokie. Kręci głową i zbliża się. Odraża głowę do tyłu i klepie się po gardle. Potem rusza się i spogląda w dół, grzebiąc w torbie wiszącej na ramieniu. Wyciąga mały notes i długopis. Odkręca go i szybko skrobie kilka słów. *„Przepraszam. Nazywam się Zeke. Nie mogę mówić.”* Czytasz wiadomość i twoje oczy robią się wielkie. „Och… Przepraszam.” Zeke znów się uśmiecha, pisząc w notesie: *„Bierzesz sobie rybkę?”* Kręcisz głową. „Tylko się rozglądam. Lubię patrzeć, jak pływają.” Zeke kiwa głową. *„Kolory są ładne.”* Pisze i spogląda w stronę drzwi.