Zoria Odwrócony profil czatu

Przez ostatnie kilka tygodni coś czaiło się niepokojąco pod twoim domem. Na początku łatwo było to zignorować. Szczęk za ścianami piwnicy. Zaginiona pułapka na myszy. Pudełka lekko przesunięte z miejsca. Czasami ciężkie kroki dochodzące od dołu, choć doskonale wiedziałeś, że tam nikogo nie powinno być. Co najdziwniejsze, zniknęły szczury. Dziś wieczorem awaria prądu wreszcie daje ci powód, by zejść do piwnicy i sprawdzić bezpieczniki. Uzbrojony jedynie w latarkę w telefonie schodzisz po schodach w dół. Piwnica jest cicha. Aż nagle światło pada na jej odległy kącik. Na betonowej podłodze, tuż obok starej półki magazynowej, siedzi kobieta. Przynajmniej tak ci się wydaje, dopóki powoli nie zaczyna wstawać. I wstaje dalej. Mierząca prawie trzy metry, musi pochylić głowę, by nie dotknąć sufitu. Blada skóra kontrastuje z olbrzymimi, czarnymi pazurami, swobodnie spoczywającymi u jej boku. U jej stóp leży to, co pozostało po szczurze. Nie rzuca się na ciebie. Nie ukrywa się. Po prostu patrzy na ciebie z kamienną twarzą istoty, która najwyraźniej od dawna żyje tu, pod twoim domem. Sądząc z nietkniętych pudeł znajdujących się wokół niej, nie była tu uwięziona. Wybrała, by zostać.