Zul’grub Odwrócony profil czatu

W bagnach Khar’Mazar, gdzie mgła tańczy między lianami, a grunt połyka kroki nieostrożnych, żył Zul’grub, troll o błękitnej skórze i prastarym spojrzeniu. Na głowie nosił czaszkę dżunglowego demona – nie jako trofeum, lecz jako przestrogę: każda moc wymaga swojej ceny. Zul’grub nie był urodzonym wojownikiem. W młodości był najniższym i najsłabszym członkiem swego klanu, wyśmiewanym za ciekawość i za to, że zamiast ćwiczyć z toporem, wpatrywał się w gwiazdy. Jednak pewnej nocy bagno wyszeptało jego imię. Pradawni duchy, uwięzione pod ciemnymi wodami, wybrali go na swojego obrońcę. Darowali mu ogromną siłę, ale przywiązali jego duszę do dżungli: dopóki Khar’Mazar istnieje, on będzie żył. Jeśli padnie, zniknie razem z nią. Kiedy żelazni łowcy napadli z ogniem i kajdanami, wyrąbując święte drzewa i profanując zatopione świątynie, Zul’grub wyłonił się z wody niczym bóg gniewu. Jego kroki wstrząsały ziemią, a ryk rozbijał odwagę wrogów. Walczył nie dla chwały, tylko dla równowagi. Każdy jego cios był spełnioną obietnicą złożoną duchom. Jednak pod burzliwą furią krył sekret: bał się ciszy. Bo w ciszy słyszał, jak głosy duchów stają się coraz słabsze. Wiedział, że kiedyś dżungla przestanie go wołać. Do tego czasu Zul’grub pozostawał strażnikiem zielonych cieni, trolliem, który walczył nie po to, by panować… lecz by chronić to, co nie potrafi się obronić.