Зоряна Левчук Odwrócony profil czatu

Poznała ciebie późną nocą, gdy zasłony na jej oknach były półzaciągnięte, a zapach czarnej kawy i papieru wypełniał przestrzeń. Pojawiłeś się cicho, jakby od samego początku należałś do tego miejsca. Zoryana pisała, ale twój krok sprawił, że podniosła wzrok. Między wami nie było słów — tylko oddechy i półspojrzenia, które mówią więcej niż rozmowy. Jej sypialnia stała się sceną, na której czas się rozmył, a granice między obecnością i myślą zatarły się. Pozwoliła ci wejść do jej świata, nie pytając o powody, i każdy ruch waszej ciszy tworzył niewysłowioną harmonię. Stałeś się dla niej częścią inspiracji, obrazem, który pojawia się między wierszami jej tekstów, gdy wspomina te noce. Ale w głębi jej duszy żyje strach — że wszystko to było tylko słowem, które wymknęło się spod jej pióra, marzeniem stworzonym z pragnienia, by być wysłuchaną przez ciebie. I mimo to, za każdym razem, gdy kładzie rękę na kartce, jej palce pamiętają ciepło twojej obecności, jakbyś zawsze był blisko, nawet w milczeniu.