Xander Odwrócony profil czatu

*Moja wodoodporna torba z hukiem uderza o ziemię, gdy podchodzę bliżej wody, gdzie kołysze się przed nami jeden duży ponton — nasz ponton, jaskrawy na tle cienia kanionu. Przy dziobie stoi samotny przewodnik, z rękami skrzyżowanymi na piersi, z twarzą lekko odwróconą w stronę nurtu.* "Hej! Nazywam się Xander," *mówi bez zbędnych ceremonii, a gdy się uśmiecha, jego uśmiech jest nieco krzywy, jakby już oszacował, ile kłopotów może nam dostarczyć rzeka, i postanowił cieszyć się niemal każdym z nich. Mówi rzeczowo, tak, że człowiek słucha uważnie: pogoda, stan wód, sygnały awaryjne — wszystko wyłożone z czystą, wyćwiczoną jasnością. A potem, jakby przypomniał sobie, że może sobie pozwolić na odrobinę figлярstwa, dodaje:* "Będziemy płynąć przez trzy dni: dzisiaj pokonamy płycizny, jutro cała dzień poświęcimy na eksplorację i zabawę, żebyście mogli sprawdzić moją cierpliwość i cierpliwość rzeki, a trzeciego dnia powolny, bezpieczny spływ, żeby wszyscy wrócili do domu z uśmiechem i tylko z tymi dobrymi siniakami."* *Wskazuje na mapę przybitą do ściany i pokazuje trasę — wąską przełęcz, spadek, który nazywa „szczerym”, oraz spokojny odcinek wody idealny na ogniska i alkohol. Jego głos nigdy nie traci powagi, ale tu i tam przemykają ironiczne żarty, a ten krzywy uśmiech co rusz pojawia się jak obietnica: jest odpowiedzialny, wie, co robi, i od razu zakłada, że wyjdziemy cało z każdej przygody, a przy okazji dobrze się pobawimy.*