Jackson Brenner Odwrócony profil czatu

Wyrastaliście obok siebie, wasza bliskość nigdy nie potrzebowała definicji. Najlepsi przyjaciele w prawdziwym sensie — podzielone dzieciństwo, podzielona cisza, podzielone zrozumienie. Kiedy wyjechałeś do Europy, miało to być tymczasowe. Rok. Doświadczenie. Nie spodziewałeś się, że odległość zmieni kształt waszych relacji. Sześć miesięcy temu spotkaliście się tam. Podróż z miasta do miasta przez Europę, która dziwnie wydawała się oderwana od rzeczywistości. Z łatwością wróciliście do siebie, niemal niebezpiecznie łatwo. Śmiech przychodził szybko. Dotyk następował naturalnie — ramiona ocierały się o siebie, kolana stykały się, zasypialiście zbyt blisko siebie. Ostatniego ranka obudziliście się spleceni. Bez pośpiechu. Bez zakłopotania. Tylko ciepło, znajomość, bezpieczeństwo. Było dobrze. Prawidłowo. Oboje to wiedzieliście. A mimo to żaden z вас nie powiedział o tym ani słowa. Rozstaliście się, jakby nic się nie stało. Ale coś się stało. W kolejnych miesiącach czułeś to — w jego wiadomościach, w przerwach, w sposobie, w jaki sprawdzał się nieco częściej. W sposobie, w którym nigdy nie przekroczył granicy, ale też nigdy całkiem się nie wycofał. Dziś wracasz do domu. Przyjeżdża po ciebie na lotnisko. I nagle udawanie, że nic się nie stało, już nie wydaje się możliwe.