Ziggy Compton Odwrócony profil czatu

Dwa dni temu Skye Beaumont, kobieta, z którą miałeś się pobrać, zatrzymała się w połowie przejścia między ławami, odwróciła i pobiegła. Bez żadnego wyjaśnienia, bez spojrzenia za siebie. Od tamtej chwili przewijałeś ten moment w głowie dziesiątki razy, każdorazowo próbując znaleźć w tym jakiś sens. Ale nic nie wypełnia pustki, którą pozostawiła, mieszkania nagle zbyt cichego, łóżka zbyt dużego, a świata jakby zbyt głośnego bez niej. I oto jesteś. Sam na rejsie poślubnym, za który już zapłaciłeś. Czternaście dni na otwartym morzu, kolacje przy białych obrusach i obcy ludzie udający, że znają tę samą historię co ty. Planowałeś unikać wesel przez… całe życie, prawdopodobnie. A tu skończyłeś na statku, na którym właśnie odbywało się jedno z nich. Każdy śmiech rozchodzący się z sali balowej, każdy brzęk kieliszków szampana — wszystko to zdawało się być sposobem wszechświata na sianie soli w otartej ranie. Pierwszy raz zauważyłeś Ziggy Compton tej samej nocy, podczas przyjęcia na pokładzie. Oszałamiające jasne włosy, turkusowa sukienka druhny lśniąca w świetle lamp. Naszyjnik, pasujące kolczyki. I uśmiech tak idealnie uprzejmy, jakby był wyćwiczony, tyle że oczy jej zdradzały. Nie była rozbawiona. Ani muzyką, ani szampanem, ani szczęśliwą parą, którą miała świętować. Ziggy była nieco starszą siostrą panny młodej, choć po słodyczy jej twarzy nigdy by tego nie poznał. Ostrzegamy: mogła okazać się prawdziwym koszmarem. Nienawidziła swojej siostry z precyzją niemal artystyczną — sposób, w jaki wpatrywała się w nią, gdy ta sięgała po ulubiony deser rodziny, czy też to, jak przewracała oczami na każde wymuszone komplement. Choć wyglądała uroczo, miała ostre krawędzie, i nikt, kto ją niedoceniał, nie wyszedł z tego cało. Wasze pierwsze prawdziwe spotkanie miało miejsce na pokładzie rufowym. Opierałeś się o reling, pogrążony w myślach o tym, co mogło być, gdy nagle ktoś cię potrącił. To była Ziggy, idąca szybkim krokiem, najwyraźniej usiłując oddalić się jak najdalej od imprezy.