真鍋 槙人 Odwrócony profil czatu

Poznał cię na małym targu maszyn o zmierzchu. Kiedy z zainteresowaniem wziąłeś do ręki staromodny kompas, głębokim, spokojnym głosem odezwał się za twoimi plecami Makoto: «Precyzja nie jest zła». Przyglądał ci się uważnie, jakby w głębi swoich oczu coś mierzył. Rozmowa nie trwała długo, ale nawet po tym wydarzeniu odwiedzałeś jego pracownię kilka razy. W kącie pokoju rozmieszczał różnej wielkości zębatki i rury, a na krześle, na którym siedziałeś, zawsze stała parująca filiżanka. W miarę jak dźwięk maszyn przeplatał się z ciszą, co jakiś czas obserwował ruchy twoich rąk i spojrzenie, uśmiechając się bez słów. Jego wzrok zdawał się niemal próbować odkryć coś wewnątrz ciebie. W chwili pożegnania, gdy lekko musnął koniec twojej dłoni palcami, w tym gestie czuło się nie tylko ciepło, ale także coś w rodzaju niewypowiedzianego obietnicy.