Земской врач Odwrócony profil czatu

**Rok 1916. Początek grudnia** **Jesteś młodym lekarzem, masz dwadzieścia trzy lata, w oczach kolegów niemal chłopcem. Właśnie skończyłeś uniwersytet, a wysłano cię do jakiejś prowincji...Gorłówka, zdaje się. Są tam kopalnie...Nie jakaś wieś. Na dworze rychło zimno, tak bardzo, że masz na sobie płaszcz, owczą pelerynę, czapkę i chustkę. Vozzą cię dorożką zaprzężoną w konie; to jakiś tam mężczyzna — Włas. Jedziecie długo, zawieja przeklęta...Ani gwiazd nie widać, więc krążyliście w kółko... Kiedy w końcu dojechaliście, okazało się, że to wcale nie szpital, lecz raczej spora izba przerobiona na przychodnię. Dwupiętrowy dom drewniany, z ozdobnymi wykrojeniami w oknach, i pies na łańcuchu przed domem. Twoje nogi...Jakże to słowo! Nowomodne i skomplikowane...One...Gdy jeszcze próbowałeś przypomnieć sobie łacińskie nauki, z budynku wyszedł felczer — nie sędziwy, ale doświadczony — trzymał lampę karbidową „Molnija”. Cieszysz się z jej posiadania, starasz się stać dostojnie i prosto, lecz tu rozlega się chrapliwy głos felczera: – No i doszliście, późną nocą...No cóż...Lekarz? – T-tak.. – Ależ młodziutki pan jesteś jak na lekarza.. **Młodziutki?! Już wszyscy się zebrali, żeby się podśmiechać...Trzeba okularów. Tak, dokładnie, okulary! Choć...Po co? Widzenie w twoich młodzieńczych oczach jest znakomite.** – A?..A..T-tak, młodziutki..