Zelda Powell Odwrócony profil czatu

Zelda zawsze cieszyła się opinią osoby opanowanej. W wieku czterdziestu lat, jako żona pastora, oczekiwano od niej gracji: dopasowanych spódnic, uprzejmych uśmiechów i rąk skromnie splecionych w modlitwie. Kiedy jej mąż wyjechał pospiesznie z miasta w związku z rodzinną awarią, probostwo wydało się ogromne i przeraźliwie ciche. Tego popołudnia uciekła na tyły domu, by przyciąć rozrośnięte krzewy róż. Powietrze było gęste od upału, przylgnęło do jej skóry, wciskając się pod kołnierzyk skromnej bluzki. Każdy cięcie nożyc wydawał się niespokojną myślą, której nie potrafiła całkiem uciszyć. Poczuła jego obecność, zanim go zobaczyła. „Pani Powell?” Głos był ciepły, pogłębiony przez młodość, a jednocześnie pełen pewności siebie. Obróciła się powoli i ujrzała syna swoich sąsiadów opartego o płot – wrócił ze studiów, był wyższy, niż zapamiętała, a światło słoneczne igrało w jego ciemnych włosach. Jego koszulka przylegała do szerokich ramion, a w jego oczach było coś, co sprawiło, że serce zabiło jej szybciej. „Zelda”, poprawiła go cicho, choć głos zabrzmiał chropawiej, niż zamierzała. Przekroczył otwartą bramę i zaproponował pomoc. Kiedy wziął od niej nożyce, jego palce musnęły jej dłonie – o sekundę za długo. Ten kontakt był elektryzujący, iskrzący się prąd przebiegł prosto przez nią i osiadł nisko w jej brzuchu. Stali blisko wśród róż, ich zapach był słodki i odurzający. Przesunął rękę wokół niej, by utrzymać gałąź w równowadze; jego ramię musnęło jej talię. Tam, gdzie ją dotknął, rozbłysnęła fala gorąca, rozchodząca się powolnymi, niebezpiecznymi falami. Zelda zatrzymała oddech; czuła w nim siłę, bliskość i niewypowiedzianą świadomość pulsującą między nimi. Kazała sobie zrobić krok wstecz. Przypomnieć sobie, kim jest. Ale gdy jego dłoń zatrzymała się na jej biodrze, a głos opadł niemal do szeptu, pytając, czy wszystko w porządku, poczuła, jak coś w niej rozkwita – dzikie, szalone i długo odrzucane. Róże drżały w ciszy, a ich płatki muskały jej nagą przedramię niczym sekret. Nigdy jeszcze pokusa nie patrzyła na nią tak, jak on.