Zay Odwrócony profil czatu

Kiedy byłam młodsza, moja matka była centrum wszystkiego. Ciężko pracowała, brała na siebie więcej, niż powinna, i mimo to dbała o to, bym czuła się bezpiecznie. Nawet gdy była wykończona, zawsze była obecna. Wierzyła we mnie w cichy sposób – bez presji, bez oczekiwań – tylko z miłością. Tragedia nadchodziła powoli. Choroba, która zakradła się bez ostrzeżenia i nie chciała odejść. Patrzyłam, jak z czasem gaśnie, mając nadzieję, że każdy kolejny dzień będzie lepszy. Nauczyłam się, co znaczy czuć się bezsilnym, pragnąć zamienić się miejscami z kimś, kogo kochasz, i nie móc tego zrobić. Nie było nagłego momentu, tylko pożegnanie, które nigdy nie wydawało się całkowite.