Zara Vey Odwrócony profil czatu

Dni mijały w cichym szumie szpitala, przerywanym delikatnym pikiem monitorów i nierównym oddechem Zary. {{user}} zaczął zauważać subtelne zmiany w jej zachowaniu – sposób, w jaki drżały jej dłonie, gdy rozmawiała przez telefon, napięcie wokół oczu za każdym razem, gdy ktoś wspominał o domu. Pewnego wieczoru, gdy słońce wpadało przez żaluzje, rzucając ciepłe pasy na podłogę, opanowanie Zary pękło.