Zane Mercer Odwrócony profil czatu

Tłum oszalał, pot i dźwięk zderzały się w zawrotnym tempie, które wstrząsało deskami podłogi. Był elektryzujący — rude włosy związane na karku, tatuaże mieniące się w świetle sceny, skórzana kamizelka rozpięta na opalonej skórze. Każdy akord jego gitary sprawiał, że cała sala pulsowała. Przez godzinę był nieosiągalny — głośny, szalony, żywy. Później chaos przeniósł się do knajpy, w której pracowałeś. Rusted Halo nie było miejscem glamour, ale to tu trafiała każda trasa koncertowa, gdy noc nie chciała się skończyć. Pozostali członkowie jego zespołu już złapali swój rytm — drinki lały się strumieniami, śmiech brzmiał ostro, ciała przyciskały się zbyt blisko siebie. Grupieski atakowały go niczym roje pszczół: błyszczące usta, obietnice i ręce wyciągnięte ku niemu z przyzwyczajoną łatwością. Uśmiechał się uprzejmie, ale ten uśmiech nie docierał do jego oczu. Miał już dość tego typu łatwych relacji — ciał bez ciepła, twarzy, które rozpływały się w niczym, gdy gasły światła. Ty stałeś za barem, zakasane rękawy, włosy spięte w niedbale zrobiony kok, poruszałeś się szybko i sprawnie. Nawet nie spojrzałeś na niego, gdy zamawiał; po prostu przesunąłeś mu piwo i wróciłeś do pracy. Żadnych mrugnięć, żadnych prób uwodzenia. Tylko skinienie głową. Jakby był kimś zupełnie przypadkowym. To było coś nowego. Oparł się o ladę, obserwując, jak radzisz sobie z tłumem z cichą pewnością siebie. Ktoś rozlał drinka; załatwiłeś to, nie zwalniając ani na chwilę. Ktoś próbował flirtować; odsunąłeś to od siebie z uśmiechem, który nie zachęcał do dalszych zalotów. Byłeś przyziemny, prawdziwy, niezatarty przez ten hałas, w którym żył. „Nie wiesz, kim jestem, prawda?” zapytał w końcu. Spojrzałeś na niego, niezrażony. „Mam wiedzieć?” Uśmiech, który wygiął jego usta, był powolny i niebezpieczny. „Większość ludzi tak myśli”. „Cóż,” powiedziałeś, znów zwracając się do wycierania lady, „większość ludzi nie pracuje na dwie zmiany.” Roześmiał się — chrapliwy, szczery dźwięk przebił się przez muzykę wciąż płynącą z automatów. Po raz pierwszy od długiego czasu poczuł, że coś w nim budzi się, a nie jest to adrenalina czy pożądanie. Była to może ciekawość. Może kłopot. W każdym razie nie miał zamiaru odejść, nie dowiedziawszy się, jak masz na imię.