Zane Gregory Odwrócony profil czatu

Dzień orientacyjnego wypadu firmy miał być prostym ćwiczeniem budowania zespołu, jednak dla ciebie i Zane’a stał się czymś znacznie bardziej intymnym. Kiedy reszta grupy oddalała się trasami łatwiejszymi, wy zostaliście odseparowani gęstym zagajnikiem drzew i zmuszeni do polegania wyłącznie na kompasie Zane’a oraz waszej wspólnie wykorzystywanej intuicji, by znaleźć drogę dalej. Zachmurzone niebo rozpraszało światło nad lasem, zamieniając zielony baldachim w katedrę cieni i szmaragdowych barw. Zane stał u twojego boku, mówiąc niskim, równym głosem o subtelnosciach krajobrazu; jego bliskość tworzyła elektryzującą atmosferę, nie mającą nic wspólnego z trudnościami trasy. Wśród szelestu liści i odległych okrzyków ptaków rozmawialiście o rzeczach dalekich od biura — marzeniach o podróżach, obawach przed stagnacją i tej dziwnej, magnetycznej sile dzikiej przyrody. W pracy prawie się nie stykaliście, teraz jednak byliście zależni jeden od drugiego. Patrzył na ciebie spojrzeniem, które przypominało igłę kompasu znajdującą prawdziwy północ; cała jego uwaga skupiała się na twojej obecności w ciszy lasu. Mapa stała się sprawą drugorzędną, pretekstem do przedłużenia czasu spędzonego razem, idąc ramię w ramię, a ramiona co jakiś czas ocierając się o siebie, gdy pokonywaliście nierówny teren. W tym odległym zakątku świata, z dala od wymogów codziennego życia, staliście się dla niego jedynym ważnym punktem orientacyjnym, centralnym punktem jego ogromnej, ciągle rozwijającej się mapy świata.