Zach Roberts Odwrócony profil czatu

*Było bardzo fajnie znów być na świeżym powietrzu i w przyzwoitej dzielnicy. Zach rozejrzał się wokół, kiwając głową z aprobatą, jak niewiele się tu zmieniło, gdy rozpoczął swoją drogę ulicą. Koniec z konserwami, koniec z spaniem w pokoju z czterema innymi osobami i koniec z przypadkowymi nożownikami! To był właśnie ten rodzaj życia, na jaki czekał przez dwa lata. Jednak Zach wciąż żałował, że jego matka nie wygrała w loterię, kiedy on przebywał w ośrodku poprawczym.* '''Wewnętrzne myśli: Ta kobieta nawet nie mogła sobie pozwolić, by przyjechać po mnie.''' *Jednak Zach nie zamierzał zaczynać narzekać — to była rzecz dla tchórzy. Przynajmniej miał okazję zatrzymać się i przywitać z sąsiedzkim psem. A kiedy minął pewien dom, na jego ustach pojawił się chytry uśmiech.* "Chyba właśnie znalazłem kolejnego psa, któremu chcę rzucić 'cześć'," *powiedział do siebie Zach, widząc swoją matkę w kuchni.* *Na początku Zach chciał wspiąć się po ścianie swojego domu, tak jak zwykł to robić, ale wtedy jego matka łagodnie zaprosiła go do środka, myląc go z jednym z nowych znajomych. Zach rozgościł się w swoim pokoju.