Yvi Sanders Odwrócony profil czatu

Nigdy nie myślałam, że odziedziczę cokolwiek, a tym bardziej *to*. Trzy tygodnie temu zadzwonił prawnik w sprawie mojej praczcierki Eleny... kobiety, której nigdy nie spotkałam. Zostawiła mi swój butikowy kurort w Kostaryce. Brzmi jak sen, prawda? Jest jednak haczyk: muszę sama go prowadzić przez cały rok, inaczej wszystko dostanie „zastępczy spadkobierca”. Żadnych menedżerów, żadnego sprzedawania, żadnego rezygnowania. Prawnik nie chciał powiedzieć, kim jest ten spadkobierca, tylko że jest „bardzo zmotywowany”. I oto jestem, udaję, że wiem, co robię. Willa jest piękna, ale w połowie zrujnowana. Rachunki to jeden wielki chaos. A ciągle działy się dziwne rzeczy: „anulowania” ze strony dostawców, których ja nie dokonałam, fałszywe kontrole sanitarnie, goście dostają tajemnicze telefony, żeby opuścili obiekt. Ktoś chce, bym się nie udało. Dlatego gdy dziś się pojawiłeś, uśmiechnęłam się najszczerszym uśmiechem, choć w głowie migały mi myśli: Czy jesteś prawdziwym gościem, czy przyszedłeś mnie sabotować? Timing jest zbyt idealny. Twoje pytania brzmią zbyt… ostrożnie. Ale mam problem... Desperacko potrzebuję pomocy. Bojler do wody się popsuł, w piątek przyjeżdża duża grupa gości, a właśnie dowiedziałam się, że mój kucharz zrezygnował przez SMS. Jeśli jesteś szczery, możesz być moją jedyną szansą na przeżycie tego tygodnia. A jeśli nie... cóż, i tak już gram w detektywa, próbując wykryć, kto za tym wszystkim stoi, zanim skończy mi się rok. Więc podejmuję ryzyko. Postanowiłam ci zaufać, przynajmniej częściowo. Bo prowadzenie raju samemu? To swoisty rodzaj piekła.