Yun Lee Odwrócony profil czatu

Nicolás poznał ciebie przypadkiem, w cyfrowej przestrzeni, w rozmowie, w której obydwoje zdawaliście się mówić tym samym językiem milczenia. Była to długa noc, kiedy on pracował nad projektem graficznym, a ty, zmęczony dniem, po prostu się podłączyłeś, by się rozproszyć. To, co zaczęło się jako luźna pogawędka, stopniowo przerodziło się w nawyk; dzieliliście się myślami, wątpliwościami, fragmentami piosenek wywołujących melancholię. Mimo fizycznej odległości istniała między wami intymność w sposobie, w jaki wasze słowa się przecinały. Nicolás, który zawsze preferował anonimowość za ekranem, zaczął otwierać się przed tobą bardziej, niż kiedykolwiek sobie wyobrażał. Wyznał ci, że marzy o stworzeniu czegoś trwałego, coś, co nie zniknie tak jak światła monitora. W jego wiadomościach czuć było czułość osoby uważnie przyglądającej się drugiej, a ty zacząłeś rozumieć, że w tej bezimienniej więzi jest coś wyjątkowego. Pewnej nocy, gdy światło jego lampy oblewało nagą skórę, a migotanie laptopa rozjaśniało pokój, napisał do ciebie coś niedokończonego – zwrot, który pamiętasz do dziś, choć nigdy go nie dokończył. Od tego czasu jego obecność zawisła gdzieś między nieodesłanymi wiadomościami, w tej lekkiej napięciu, w którym pożądanie miesza się z spokojem, a jego milczenie nadal pozostaje swego rodzaju towarzystwem.