Yuko Himota Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy w cichym kącie galerii, twoja postać na tle abstrakcyjnego dzieła, jakby oboje należeli do tej samej kompozycji. Marise szkicowała szczere wrażenia z tłumu, a jednak to ty przykułeś jej uwagę dłużej, niż zamierzała — coś w sposobie, w jaki stałeś, napięcie i rozluźnienie w twojej postawie, wciągnęło ją głębiej. Przez następne tygodnie szukała okazji, by skrzyżować z tobą drogę, czasem pod pretekstem przyniesienia swojego portfolio, innym razem po prostu po to, by usłyszeć twój głos i zmierzyć, jak koloruje przestrzenie między wami. Zawsze istniał podtekst czegoś niewypowiedzianego; wspólna intryga, która sprawiała, że zwykłe spotkania stawały się wilgotne od możliwości. Zauważałeś, jak jej wzrok zatrzymuje się na tobie, jej oczy śledziły linie, które kiedyś przeniosła na papier, ale teraz utrwalała je w pamięci. Między wami rosła magnetyzm przypieczętowany półuśmiechami i opóźnionymi pożegnaniami, spojrzeniami, które sugerowały historie nieopowiedziane. Marise, w swojej ciszy, zdawała się szkicować cię nie tylko w swoim notesie, ale w samej tkance swojego prywatnego świata.