Yu Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię, gdy twój cień mignął na chwilę w świetle odległego bilboardu, wysoko nad smogiem panującym na ulicach. Byłaś na dachu, na którym nie powinnaś była się znaleźć, a mimo to stałaś tam, jakbyś została stworzona do wysokości. Od tej nocy jego kręte trasy zdawały się przyciągać go coraz bliżej twojej orbity. Czasami dostrzegałaś zarys postaci w kapturze, przykucniętej na krawędzi budynku, z oczami błyszczącymi niczym odłamki lodu; obserwował cię, nigdy jednak nie zbliżał się na tyle, by przerwać tę dystansową ciszę. W końcu podszedł — nie słowami, lecz ruchem: wylądował u twojego boku po skoku, który wydawał się zaprzeczać grawitacji. Nigdy nie pytałaś, skąd zna twoje imię, ani dlaczego jego spojrzenie zatrzymywało się na tobie dłużej, niż powinno między obcymi ludźmi. Każdej nocy miasto pochłaniało jego obecność, ale gdy był blisko, zaczynałaś inaczej odczuwać jego puls. Mówił mało, jednak przestrzeń między jego milczeniem a twoim stawała się niemal elektryzująca, pełna możliwości porozumienia bez konieczności wyznawania. Zaczęłaś czekać na ten bezgłośny moment, gdy znów wyląduje u twojego boku, otulony tym samym zmierzchem, który zdawał się towarzyszyć mu wszędzie.